چرا جمهوری اسلامی با اسرائیل دشمنه؟
معمولاً میگن بهخاطر دینه، یا بهخاطر فلسطینه.
ولی واقعیتش اینه که موضوع اصلاً اینا نیست.
جمهوری اسلامی اصولاً برای خدمت به مردم ایران بهوجود نیومده.
این حکومت برای حفظ قدرت و گسترش نفوذش زندهست.
هر جا یه جامعه مستقل باشه، خودش تصمیم بگیره، و زیر بار حاکمیت ایدئولوژیک نره، میشه تهدید.
از این نظر، اسرائیل و مردم ایران خیلی به هم شبیهن:
هیچکدوم حاضر نیستن زیر سلطهی این نظام زندگی کنن.
اسرائیل برای جمهوری اسلامی یه دشمن اعتقادی نیست،
یه دردسر استراتژیکه:
یه کشور غیردینی توی خاورمیانه،
قویه، جلوتره،
و نشون میده میشه بدون ولایت فقیه هم دوام آورد.
مشکل نظام با اینه، نه با یهودیبودن کسی.
از اون طرف، دشمنی با اسرائیل یه ابزار خیلی خوبه:
باهاش حضورش رو تو لبنان و غزه و یمن توجیه میکنه،
پول مردم ایران رو خرج نیابتیها میکنه،
و سرکوب داخل رو با اسم «امنیت ملی» میفروشه.
دقیقاً همون کاری که با مردم ایران میکنه:
فکر مستقل؟ تهدید.
زندگی عادی؟ تهدید.
هویت ملی؟ تهدید.
این حکومت با رضایت مردم زنده نیست،
با دشمنسازی دائمی سرپاست.
حتی اگه فردا اسرائیل هم نباشه،
نه جمهوری اسلامی آدم میشه،
نه آزادی میاد،
فقط یه دشمن جدید پیدا میکنه.
چون مسئله اسرائیل نیست.
مسئله، بقای یه نظامیه که بدون بحران نمیتونه زندگی کنه.
خلاصهاش اینه:
جمهوری اسلامی اسرائیل رو به همون دلیلی دشمن میدونه
که با مردم ایران دشمنه:
هرکی قابل کنترل نباشه، باید حذف یا له بشه.
